Bij ieder schepsel dat geboren
wordt
zijn reis begint, scheept in het ruim de dood
zich in. En maakt zich met het schip vertrouwd,
dringt door tot iedre vezel van het hout
de romp, de mast, de kabels en de touwen
de zeilen hurkend in de reddingsboot.
Het zijn de kleine kindren die hem kennen
en hem niet vrezen: zij zijn nog pas zo kort
geleden uitgevaren uit hun nacht
ze moeten aan het daglicht nog zo wennen.
Zoals schaduw bij het licht behoort
zo leeft de dood binnen het leven voort.
M. Vasalis uit 'de Oude kustlijn'
zijn reis begint, scheept in het ruim de dood
zich in. En maakt zich met het schip vertrouwd,
dringt door tot iedre vezel van het hout
de romp, de mast, de kabels en de touwen
de zeilen hurkend in de reddingsboot.
Het zijn de kleine kindren die hem kennen
en hem niet vrezen: zij zijn nog pas zo kort
geleden uitgevaren uit hun nacht
ze moeten aan het daglicht nog zo wennen.
Zoals schaduw bij het licht behoort
zo leeft de dood binnen het leven voort.
M. Vasalis uit 'de Oude kustlijn'
Berichten uit het souterrain heeft als
doel de verstekeling te leren kennen en te begrijpen. Dat zie ik als
een belangrijke taak en als laatste “uitdaging”. Voor Socrates
was filosoferen geen academische bezigheid, maar een manier om te
leren sterven. Filosofie was een praxis om de techne van het leven op
goede en waardige wijze te beoefenen.
Het is niet de bedoeling om verhalen te
maken over de obsceniteit van aftakeling en verval, in het Frans
schijnt de normale begroeting na je 60ste “t'a mal où” te zijn.
Ik wil door middel van observatie doorgronden hoe het leven in een
korte tijd verloopt. Het pretendeert geen literaire hoogstandjes te
worden, noch zullen de stukken origineel zijn en
vermoedelijk zullen mijn inspiratiebronnen duidelijk herkenbaar zijn.
Voor mij gaat het erom of ik de situatie herken en er vertrouwd mee
kan worden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten